Posts tonen met het label (interview). Alle posts tonen
Posts tonen met het label (interview). Alle posts tonen

dinsdag 17 februari 2009

Bishop Allen > interview

Een van de leukste bandjes van dit moment: Bishop Allen. Van Justin Rice en Christian Rudder (& friends) komt 10 maart het derde album uit. Het heet Grrr... Zie hier de bijdrage eerder deze maand.

Ik legde Christian via e-mail enkele vragen voor. (here in English)

Justin en jij vormen de kern van Bishop Allen. Misschien kan ik op Wikipedia afgaan, maar hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

Onze Wikipedia-pagina is meestal nauwkeurig. Justin en ik ontmoetten elkaar tijdens het eerste collegejaar tijdens de Engelse les. Later in het semester troffen we elkaar tijdens een concert van Jawbreaker (een punkpoptrio, Alankomaat). Daarna zijn we vrienden geworden.

Kun je iets vertellen over hoe jullie nummers schrijven? Schrijven jullie samen?

Justin en ik schrijven de nummers samen, maar niet altijd op dezelfde manier. Soms heeft een van ons een melodie of wat woorden en de ander helpt met het aanvullen ervan. Of we gaan samen zitten en schrijven een nummer vanaf nul. We zijn altijd co-writers, maar wat dat inhoudt verschilt van geval tot geval.

Welke instrumenten bespeel je? Gitaar zonder twijfel, en piano en ukelele?

Op het album speel ik gitaar en de familieleden ervan: ukelele, bas, banjo, enzovoort. Ook doe ik de meeste marimbapartijen. Justin speelt piano en andere keyboardinstrumenten. Ook drumt hij op twee nummers.

Over het nieuwe album. Op dit moment ken ik alleen de nummers Dimmer ("Olly Olly Oxen Free, can you see me?" - dat nu al dagen in m'n hoofd zit...) en The Ancient Commonsense of Things. Wat kun je ons over de andere nummers vertellen?

Ik kan alleen maar zeggen dat ik hoop dat alle 13 songs de kans krijgen om zich in je hoofd te nestelen. Ik houd van ze allemaal. Dit album is wat losser dan The Broken String en ik denk dat het vrolijk, energiek is. Als we de nummers live spelen, dan zingt iedereen op het podium het refrein of het 'bruggetje'. Dat zijn mijn favoriete momenten.

Het is fascinerend om te zien dat er zo veel goede bands in Brooklyn zijn. Ik vroeg het aan Jose Soegaard (Harlem Shakes, zie hier) en hij zei dat New York zo groot is dat je niet echt kunt spreken van een scene, maar wat gebeurt daar toch in Brooklyn?

Ik ben het eens met Jose, vooral omdat de bands uit Brooklyn die je kent meer 'nationale' bands zijn, die vaak op tournee zijn. Op dit moment spelen we net zo vaak in Boston of Los Angeles, en ik denk dat dit voor de meeste bands uit New York geldt. Maar het is zonder twijfel zo dat veel uitstekende bands New York hun thuis noemen: zo deelden wij onze kleine oefenruimte met We Are Scientists en Animal Collective. Hoe dat nou precies komt, weet ik niet. Misschien omdat New York weliswaar niet de makkelijkste plek voor een muzikant is, maar het wel een goede plek is om scrappy and young te zijn.

In april komen jullie naar Europa. Julie spelen in Nederland, België en Duitsland. Wie staan er met Justin en jou op het podium?

De touring band bestaat verder uit Michael Tapper, Keith Poulson en Darbie Nowatka.

Ben je eerder in Nederland geweest?

Ja! We hebben er twee kleine tournees gehad. We hebben voor deze keer om meer shows in Nederland gevraagd, omdat we het zo leuk vinden - vooral Vera in Groningen. Overigens, een paar maanden geleden stond hier een foto in de krant van drommen Nederlanders die op bevroren kanalen schaatsten. Dat zorgde ervoor dat ik Nederland nu nog leuker vind.

Ken je Nederlandse artiesten?

Rembrandt en Vermeer staan bovenaan mijn lijst van Nederlandse artiesten. Op drie The Ex, die veel speelden in Cambridge, Massachusetts toen Justin en ik daar studeerden.

Dan over andere muziek. Heb je een favoriete artiest? Zo ja, wat trekt je dan in het bijzonder aan?

Dat is een moeilijke. Er zijn nu zo veel goede bands, maar wie is er nou eigenlijk beter dan Bob Dylan circa 1966? Hij is misschien wel mijn all-time favorite, maar ik zou niet altijd alleen maar naar hem willen luisteren. Platen die ik recentelijk heb gedraaid zijn London Calling van the Clash, Nebraska van Bruce Springsteen, en Vampire Weekend.

Wat was het laatste album dat je hebt gekocht?

De laatste soloplaat van Conor Oberst.

Bishop Allen > interview


Bishop Allen is one of the finest bands around now. March 10 they will release a new album, Grrr... Addictive songs. I had an e-mail interview with Christian Rudder.

Bishop Allen is at its core a duo, Justin Rice and you. Maybe I can
trust Wikipedia, but how did you guys met?

Our Wikipedia page is mostly accurate--Justin and I did indeed meet in a Freshman English class in college. Later that semester, we happened to both go to the same Jawbreaker show and became friends after that.

Can you say something about the songwriting? Do you write together?

Justin and I write the songs together, but in no set way. Sometimes one or the other of us will have a melody or some words and the other will help him complete it, or sometimes we'll just sit down and write a song together from scratch. We're always co-writers, but what that means changes every time.

What kind of instruments do you play? Guitar for sure, and piano and ukulele?

On the album, I play the guitar and its cousins: the ukulele, the bass, the banjo, and so on. I also play most of the marimba parts. Justin plays the piano and other keyboard instruments, plus drums on a song or two.

About the new album. At this moment I only know the songs Dimmer ("Olly Olly Oxen Free, can you see me?" - stuck in my head for days now...) and The Ancient Commonsense of Things. What can you say us about the other songs?

I can say that I hope all 13 songs have their turn to get stuck in your head, because I like them all a lot. This album is looser than The Broken String, and I think it has great upbeat energy. When we play live, on the new songs, everyone on stage is singing the chorus or a bridge and those moments are my favorite in our whole catalog.

It's fascinating to see that are so many good bands in Brooklyn. I asked Jose Soegaard (Harlem Shakes) about it and he said New York is so big, that there's no discernable 'scene', but what's going on there in Brooklyn?

I have to agree with Jose, especially since most of the bands from here that you've heard of are more 'national' bands and are often on tour. At this point, we don't play New York any more than we play Boston or Los Angeles, and I think that's the case for most New York bands. But there's no question lots of great bands call the city home: for example, we shared our old small practice building with We Are Scientists and Animal Collective. Why this is, I'm not sure. Maybe because while New York isn't the easiest place to be a musician, it is a good place to be scrappy and young.

In April the band is coming to Europe. You guys will play in the Netherlands, Belgium and Germany. Who are on stage with Justin and you?

Besides me and Justin, our touring band is Michael Tapper, Keith Poulson, and Darbie Nowatka.

Have you ever been in the Netherlands?

Yes! We've had two small tours there. In fact, we requested more Dutch shows this time, because we like it so much, especially the club Vera in Groningen. On a general note, a few months ago, there was a picture in our newspaper of throngs of Dutchmen ice skating on the canals when they froze this winter. That made me like the Netherlands even more.

Do you know some Dutch artists?
Rembrandt and Vermeer top my Dutch artist list. Third is The Ex, who used to stay with our friends in Cambridge all the time.

Let me ask you something about other music. Do you have a favorite artist? If yes, what in particular attracted you?

This is a hard one. There are so many good bands right now, but at the same time, how can anyone compare to, say, Bob Dylan circa 1966? He is probably my all-time favorite, but I wouldn't want to listen to only him, forever. Records I've put on recently included: London Calling by the Clash, Nebraska by Bruce Springsteen, and Vampire Weekend.

What was the latest album you bought?

Conor Oberst's latest solo record.

maandag 11 juni 2007

matt pond PA > interview

Van matt pond PA verschijnt binnenkort een ep. Als tussendoortje. Het nieuwe album komt pas in de herfst uit. Hier een e-mail interview met Matt Pond, die even het drukke New York heeft verruild voor New Hampshire. (here in English)

Later deze maand verschijnt de ep If You Want Blood. Vijf nieuwe nummers. Wanneer heb je die geschreven?

Ik heb ze in de afgelopen jaren geschreven, net als die voor Last Light. De meeste nummers kwamen in de zomer rond. Een berg songs. Ik zorg ervoor dat ik me overstelp met mijn eigen muziek.

Ik heb al een aantal nummers gehoord. Het titelnummer en If You Live zijn erg sterk, naar mijn bescheiden mening. Meer dan alleen "iets voor de zomer", toch? Komen ze op de nieuwe plaat?

Nee. Ze moeten op eigen benen staan. De ep is een monster, Last Light is weer een ander dier. Die moeten niet bij elkaar komen - ze zullen elkaar proberen te vernietigen.

Hoe zit het met het titelnummer? Is dat gebaseerd op iets wat in werkelijkheid is gebeurd? Het lijkt erg persoonlijk.

Ik combineer verhalen. Ik laat soms details weg of ik kleur het anders in - maar alles in deze songs heeft plaatsgevonden. Pijnlijk persoonlijk soms. Als ik de woorden zou kunnen mompelen.

De nieuwe cd zou in de lente verschijnen. Dat is vertraagd tot september. Wat was daar de reden voor?

We wilden het niet overhaast doen. En we waren nog niet compleet. Ik was degene die het afblies. Het deed me meer pijn dan iedereen. Ik kan niet tegen wachten. Dat is mijn slechtste eigenschap. Ik heb niet genoeg geduld. Dat heet ook wel ONgeduld. Ja.

Gitarist/pianist Brian Pearl heeft na lange tijd de band verlaten. Waarom?

Um. Ik denk dat dit beter was voor iedereen. Dit is een band waar iedereen gelijk is. Maar ik heb het laatste woord. Ik ben de president... Sommige mensen vinden dat niet altijd leuk. Bovendien: we worden geen miljonairs. We doen dit omdat we ervan houden. Sommige mensen willen meer. En: mensen moeten proberen de dingen te doen waar ze gelukkig van denken te worden. En stoppen met zaken die hen ongelukkig maken. Ik denk dat het zo redelijk is samengevat.

Als ik het goed heb, bestaat matt pond PA nu uit drie personen: Dan Crowell, Steve Jewitt en jij. Of is Dana Feder er nog steeds bij? Ik las op de MySpace-pagina van mpPA het bericht dat jullie voor de band nog twee mensen zoeken. Het gaat om bass, keybords en zang. Is het zo moeilijk om de juiste mensen te vinden?

We touren niet langer met strijkers. Die kant gaan we een beetje op. De rest van de band is nu rond. Een heer genaamd Matthew Daniel Siskin op bass. En een heer genaamd Chris Hansen op keyboards. Eve Miller - de oorspronkelijke celliste - zal ons tijdens enkele concerten vergezellen. Zij is de meester.

Kun je me iets over het nieuwe album Last Light vertellen? Is het totaal anders dan Several Arrows Later, jullie laatste album?

Minder gericht op cello. Meer het accent op gitaren, drums. Meer focus in het algemeen. Ik houd ervan om strijkers in te brengen - maar ik wil niet dat ze het andere wegdrukken. Orkestratie kan net zo goed gebeuren met steun van gitaar als van een orkest. Dat gezegd hebbende, ik denk dat mijn/onze nummers klinken als mijn/onze nummers op welke manier we ze ook aankleden. Er is veel ruwheid op de nieuwe plaat. Het voelt heel organisch en eerlijk.

Volgens mij hebben jullie nog nooit in Europa gespeeld. Vorig jaar waren jullie dat wel van plan. Is dat zo moeilijk te regelen?

We hebben een klein probleem gehad met de rechten. We zaten bij een label dat ons vreselijk behandelde - ik beledigde hen - en ze lieten ons vallen. Ik vind dat ik voor mezelf moet opkomen - dus ik heb er helemaal geen spijt van. Het is moeilijk, maar het komt voor elkaar. Ja.

Je bent een nieuwe band begonnen, The Dark Leaves. Met dezelfde mensen. Is dat niet een beetje raar?

Het voelt anders dan de muziek waar we nu aan werken, dus het is niet zo heel vreemd. Er is een andere mentaliteit bij the Dark Leaves - een van totale gelijkheid. Ik ben niet langer de absolute baas.

De nummers gaan allemaal over jonge hertjes. Schattig. Dat is inspirerender dan hoofdtelefoons en Heineken, lijkt me zo...

Ja. Veel inspirerender. Vernietigender ook. Die jonge herten kunnen iemands leven echt in de war schoppen.

Laat me je enkele vragen stellen over andere muziek. Heb je een favoriete artiest? Zo ja, wat trok je in het bijzonder aan?

Ik heb altijd naar de Kinks geluisterd. Van hun teksten en melodieën krijg ik nooit genoeg. Waterloo Sunset is zo perfect als een nummer maar kan zijn.

Wat is jouw favoriete album dat tot nu toe dit jaar is verschenen?

Ik luister naar de nieuwe plaat van Dungen. Doet me echt wat. The Maccabees. Ja. Allemaal fantastisch.

matt pond PA * interview

Hello Matt. Thanks for your time. I appreciate it. First of all, how are you?

I'm good. I'm up in New Hampshire. Escaping the city. Trying to figure out the fawns.

Later this month there's the release of the EP If You Want Blood. Five new songs. When did you wrote them?

I wrote them over the past couple years -- along with the Last Light songs. Most of them came together last summer. An onslaught of songs. I tend to overwhelm myself with my own music.

I already heard a couple of songs. The title track and If You Live are very strong, IMHO. More than only "something for the summer", right? Will they appear on the new record?

No. They're supposed to go by themselves. The EP is it's own monster. As well as Last Light being a separate beast. They should not comingle -- they would try to destroy each other.

What about the title track? Is that based on something that really happened? It seems very personal.

I may combine stories. I may leave out details or color some things in -- but everything in all of these songs has happened. Embarrassingly personal at times. If only I could mumble the lyrics.

The new full-length was scheduled for the spring. It has been delayed until September. What was the reason for the delay?

We didn't want to rush it out. And we had some missing pieces. I was the one who called it off. It killed me more than anyone. I can't stand waiting. That is my worst bad point. I have the condition of lacking patience known as IMpatience. Yes.

Longtime guitarist/pianist Brian Pearl did leave the band. Why was that?

Um. I think it was the right thing for everyone. This is an egalitarian band. Yet I get the final say. I'm the president...Some people don't always like that. Also. We're not going to be millionaires. We do this because we love it...Some people want more. And this. People should try to do what they think will make them happy. And stop doing the things they blame for their unhappiness. I think that obliquely sums it up.

When I'm right, matt pond PA is a three-men-band now: Dan Crowell, Steve Jewitt and you. Or is Dana Feder still in? I read on the mpPA MySpace page a message that you're looking for two people to join the band. The positions include bass, keys, and singing. Is it so difficult to find the right people?

We're no longer touring with strings. That is the way it's going to go down for a bit. We have the rest of the band in place. A gentleman named Matthew Daniel Siskin on the bass. A gentleman named Chris Hansen on the keys. Eve Miller -- the original cellist -- will join us for certain shows. She's the master.

Can you tell me something about the new record, named Last Light? Will it be totally different from Several Arrows Later, your latest album?

Less focus on the cello. More focus on guitars, drums. More focus in general. I like incorporating strings -- but I don't want them to outweigh everything else. Orchestration can happen with guitar feedback as much as it can an orchestra. That said, I think my/our songs sound like my/our songs no matter how they're treated or untreated. There's a lot of rawness on the new record. It feels organic and honest to me.

I think you never played in Europe. Last year you're supposed to play here. Is it difficult to arrange that?

We've had a little trouble with licensing. We were on a label that treated us terribly -- I was rude to them -- and they dropped us. I believe in standing up for myself -- so I don't regret it all. It's difficult, but it will be arranged. Yes.

You've started another band, The Dark Leaves. With the same people. Strange, isn't it?

It feels different than the music we're working on now, so it doesn't seem that strange. There's a different mentality with the Dark Leaves -- one of absolute equality. I am no longer the absolute president.

The songs are all about fawns. Sweeeeet. More inspiring than headphones and Heineken, I guess...

Yes. Much more inspiring. Devastating, too. Those fawns can really mess up a person's life.

Let me ask you something about other music. Do you have a favorite artist? If yes, what in particular attracted you?

I've always listened to the Kinks. Their words and melodies never stop giving. Waterloo Sunset is about as perfect as a song can get.

What is your favorite album released so far this year?

I'm listening to the new Dungen record. I'm really into it. The Maccabees. Yes. All ass kicking.

zondag 3 juni 2007

Harlem Shakes > interview

Ik ben erg onder de indruk van de debuut-ep Burning Birthdays van Harlem Shakes. Ik besteedde al eerder aandacht aan deze band uit Brooklyn, New York. Deze week stelde ik via e-mail enkele vragen aan de bassist van Harlem Shakes, de 22-jarige Jose Soegaard. (here in English)

Jose, vorige maand had je een acute blindedarmontsteking. Je bent geopereerd. Hoe gaat het met je? Geen complicaties?

Alles in aanmerking genomen, ging alles goed. De ingreep en het daaropvolgende herstel verliepen eigenlijk zeer eenvoudig. Ik was alleen bang dat ik enkele shows zou missen. We waren op dat moment aan het touren. Ik had wel een lange discussie met de arts over de ingreep. Ik wilde een dag voor de operatie optreden in New York, maar hij wilde me niet laten gaan. Ik zou doodgaan, zei hij. Ik lachte hem uit. Ik heb veel morfine gekregen.

Je komt uit Brooklyn, New York. Net zoals, bijvoorbeeld, The National, White Rabbits, Paul Duncan en Mancino. Kun je me iets over de muziekscene daar vertellen? Het lijkt een levendige scene.

Brooklyn is geweldig. New York is zo groot, dat je niet echt kunt spreken van een 'scene'. Maar we hebben enkele goede vrienden in bands en bands die goede vrienden zijn. Ik zag twee avonden geleden The National in Bowery Ballroom, waar ze met een serie optredens de aftrap gaven voor hun tournee. Het was fantastisch. Ze zijn zonder twijfel een van de beste bands in New York op dit moment. We houden ook van de Rabbits; we hebben dezelfde producer: Chris Zane. Hij liet ze kennis met hen maken, en met hun muziek. En vanaf dat moment is de liefde niet meer overgegaan. Je moet ook eens naar onze vrienden Beat the Devil uit Brooklyn luisteren. Ze hebben een talentvolle zangeres, Shilpa Ray. En ze schrijven echt uitstekende songs.

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

De meesten van ons kennen elkaar van school. En Todd, ons nieuwste lid, was een vriend van een vriend. Ik heb met onze zanger Lexy samengewoond, in het eerste collegejaar.

Van Harlem Shakes kwam eerder dit jaar de ep Burning Birthdays uit. Veel aandacht op blogs, positieve recensies in tijdschriften. Ben je verrast?

Het is altijd verrassend om te zien dat andere mensen schrijven over wat je doet. We zijn in de gelukkige omstandigheid dat onze ep goed is ontvangen. Het is mooi om te weten dat mensen ver weg in Nederland (!) onze muziek net zo eenvoudig kunnen vinden als mensen hier in Brooklyn.

Mijn favoriete nummer is Sickos. Erg verslavend. Wie hebben die prettige oh-oh's bedacht?

Lexy en Brent schreven dat nummer een paar jaar geleden, maar ik weet niet zo goed wie die achtergrondkoortjes heeft bedacht. Bij de meeste nummers van ons komen de achtergrondzang en de harmonieën na verloop van tijd opzetten.

Wanneer kunnen we een nieuw album verwachten?

We beginnen deze zomer met opnemen, met Chris Zane. We werken enorm graag met hem samen. Het zou begin volgend jaar uit moeten komen.

Heb je een favoriete artiest? Zo ja, wat trekt je dan aan?

Ik kom nooit meer los van Talking Heads, of The Smiths. De eerste prikkelt mijn ziel, de laatste mijn hart. Vorig jaar waren mijn favoriete albums die van Grizzly Bear en the Clipse. De laatste tijd luister ik naar Miracle Fortress, een uitstekende band uit Montreal.

Wat is het laatste album dat je hebt gekocht?

Ik heb voor mijn moeder met kerstmis de laatste plaat van El Perro del Mar gekocht. De meeste muziek beluister ik via de computer.

Ken je enkele Nederlandse artiesten?

We hebben eens met de band Voicst gespeeld, uit Amsterdam. Ik moet bekennen dat ik verder weinig Nederlandse muziek ken.

Ben je al eens in Nederland geweest?

Nee, maar ik zou er graag eens naartoe gaan. Of het nu met de band is of alleen. Lexy is daar een jaar of twee geleden een week geweest. Ik ben niet vaak in Europa geweest. Hopelijk komen we er dit jaar nog.

I hoop Harlem Shakes hier eens te zien. Paradiso in Amsterdam is een mooie plek om te spelen.

Ooh, daar moeten we op letten. Dank voor het luisteren en voor de moeite die je hebt genomen om wat over ons te schrijven. Ik hoop je een keer te ontmoeten!